Ope brev til utsendingane til Kyrkjemøtet

Eg er tilsett i kyrkja. Etter 12 år som ordførar valte eg vekk spanande jobbtilbod for å gå attende til arbeidet som kyrkjeverje. Fordi kyrkja er ein triveleg, krevjande og viktig arbeidsplass som kombinerer fleire av dei verdiane eg synest er viktig å ta vare på i samfunnet.

Derfor er eg utruleg skuffa over prosessen Kyrkjerådet har hatt rundt «refleksjonsnotatetet» og arbeidet med framtidig kyrkjeordning. Eg opplever arbeidet rundt dette som uredeleg, og  konklusjonane som vert trekte i saksutgreiinga, og lagt til grunn for vedtaket, som ei manipulering av det som er kome fram i «høyringsrunden».

Kyrkjerådet bestemte seg for å trekke dei tre modellane i «Bakkevig 3» om fellesrådsnivå, prostinivå eller bispedømenivå ut av refleksjonsdokumentet. Likevel tel dei opp svara som om dei hadde spurd om det. Fellesråda kjem svært godt ut i svara. Ja, faktisk 2/3 av svara seier at dei vil ha mellomnivået mellom sokn og Kyrkjemøtet på fellesråds- eller prostinivå.

Refleksjonsnotatet let sokneråd og fellesråd tru at svara dei ga skulle gå inn i ein prosess fram mot 2014, der ein skulle ha ei reell høyring som oppfølging av svara på refleksjonsnotatet. Det er også heilt naudsynt då dei ba sokneråda diskutere organisasjon utan å tenkje økonomi og rammer. Vel vitande om at struktur og økonomi er svært avhengige av kvarandre. Vidare sa refleksjonsnotatet at ein la til grunn tidlegare vedtak om felles arbeidsgjevarlinje. Det var derfor lite opning til å meine noko om det for respondentane.

 Korleis kan fleirtalet i Kyrkjerådet sjå vekk frå dei forutsetningane dei sjølve la for refleksjonsdokumentet, tolke svara slik dei gjer,  og råde Kyrkjemøtet til å vedta ei ordning som vil gje kyrkja framleis to verksemder og to arbeidsgjevarlinjer?

Dersom Kyrkjemøtet følgjer Kyrkjerådet si innstilling om å overføre arbeidsgjevaransvaret for  prestane til Kyrkjemøtet/Bispedøma, så har ein sett utviklingsarbeidet i kyrkja på vent. Ein har skusla vekk sjansen til å skape ein effektiv og framtidsretta organisasjon for Folkekyrkja for lang tid framover. Og ein har halde sokneråd og fellesråd, sine eigne folkevalde, for narr med å invitere inn i ein prosess som best kan kallast eit skinndemokrati. Eg håpar Kyrkjemøtet er meir klarsynte, og at det brukar tida til å finne fram til ein kyrkje-struktur som legg til rette for framtida. Kyrkja treng ein struktur som støttar opp om lokale prioriteringar, effektiv ressursbruk og samarbeid. Kort sagt ei organisering som fremmar visjonen om at flest mogeleg skal bli kjende med Jesus og som bygger opp under heilskaplege løysingar.

 

 

Færrast mogleg 16-åringar på hybel

Årsmøtet til Gulen KrF meiner det er svært viktig å legge opp til ein skulestruktur for vidaregåande skular som gjer at færrast mogeleg 16-åringa MÅ flytte på hybel.Gulen KrF krev at Hordalandsavtalen blir halden oppe og heller utvida enn nedbygt. Vi støttar også ei vidare utvikling av Dale vgs med IB-linje i samarbeid med UWC

Nærleik til vgs betyr mykje for ungdomane, heimane og for lokalsamfunnet. For lokalsamfunnet betyr det mykje inn i mot frivillig arbeid og kulturliv, men også for busetting. Det er mange som ikkje vil velje å busette seg i ein kommune / bygd der borna må flytte vekk for å gå på vidaregåande.

Innsparingar knytt til Hordalandsavtalen er i stor grad knytt til båtskyss. Dersom ruta mellom Solund og Gulen blir borte, vil det i tillegg råke eit næringsliv i sterk utvikling og felles bu- og arbeidsområde hardt.

Det er viktig å legge til rette for pendlarruter til vidaregåande skular. Og for dei som må flytte på hybel, må det opprettast ruter som gjer at elevane kan reise heimanfrå måndag morgon i staden for tidleg søndag ettermiddag. Td. vil dette gjelde frå Oppedal eller Rutledal og til Dale.

 

Ny i Norge-ei utfordring

Dette er ei kvardagshistorie. Eg jobbar i kyrkja, og vi har tilsett ny organist. Han er frå Ungarn. Eit EØS-land, og då skal jo alt vere enkelt.
Tirsdag henta eg organisten på Flesland. Veldig kjekt. Eg hadde tidlegare trudd at vi kunne svippe innom SkattVest i Bergen samme dag for registrering, slik at han kunne få personnummer. Det treng han for å få løn, for å opprette bankkonto. Ja, stort sett alt i det norske samfunnet treng du personnummer for.
Men nei, så enkelt er det ikkje. Først må han på det lokale politikontoret for ei registrering. Så vi reiser heim til Gulen. Heldigvis er det enno politikontor (tre dagar i veka) i Gulen. Og ho vi møter der hjelper oss på ein svært god måte. Ho har god kompetanse. Men staten har funne ut at det er for dårleg kompetanse på folkeregisterkontora deira, så dei har sentralisert personnummer-tildeling til nokre få kontor. For organisten vår betyr det ein tur til Førde eller Bergen. Det bli Bergen, for han har ikkje bil endå, og for kollektivreisandet høver båten til Bergen best. Men med å gjere dette har staten pålagt vår "nye landsmann" ei utgift på kr.640,- i transport og ein heil arbeidsdag. Det kunne han spart viss han kunne tatt dette besøket før politiet, eller politiet hadde samlokalisert litt kompetanse på dei skattekontora der dei skal tilby personnummer-tenester.
Eg som arbeidsgjevar, må bruke mykje tid på å hjelpe gjennom systemet. Og eg blir kjempefrustrert over ei "enkel" nettside som skal fortelje meg det eg treng å vite. Eg er ikkje spesielt dum, men syns det er vanskeleg å finne ut av dette. Endå meir frustrert blir eg av å vite at kompetansen sitt på nabokontoret. Men bak låst dør. For SkattVest har i sin visdom bestemt at ho ikkje får hjelpe folk, ikkje ein gong svare på spørsmål!!! Eg ringer. Dama som svarer sitt i Kristiansand, og lurer på om Gulen ligg i Trøndelag. Greit nok. Når eg får fortalt at det er Bergen eller Førde som gjeld, så rettleier ho på ein fin måte om kva organisten treng å ta med av papir for å møte kontoret.
Punkt 1. Norge har bruk for både arbeidskraft og innbyggarar. Staten bør ta dette ansvaret. No sentraliserer og effektiviserer dei, og puttar ansvar og kostnader over på privatpersonar, næringsliv og kommunar.
Punkt 2. Alle kommunar har service-kontor. Staten bør opprette ei heil stilling i alle kommunar der dei har "effektivisert" seg vekk, som kan vere ein service-hjelpar inn i systemet. Det hadde vore godt for mange, ikkje berre nye innvandrarar.

Vel. I morgon reiser organisten til Bergen. Det går ikkje å bestille time på SkattVest, så eg håpar saka hans blir behandla så han når båten heimatt. Og så håpar eg at det går fort å få personnummer, slik at han kan få lønna si og kome i gang på ein grei måte som ein velkomen arbeidstakar i Norge.

Sjukeheimen i Gulen driv effektivt

Fleirtalet i Gulen kommunestyre har vedteke å ta ei innsparing innanfor helse- og omsorgstenesta på 1,9 millionar i årleg driftsutgift. Det gjer dei for å finansiere oppretting av nattevaktstillingar ved Brekke og Byrknes bu- og omsorgssenter / soner.
At det er ønskeleg med fleire nattevakter er klart. Frå kommunen sine fagfolk vert det peika på at det er mest behov for denne auken knytt til sjukeheimen. Etter framlegg frå KrF så skal kommunestyret få ei utgreiing om det, fordi budsjettsaka opplyste om fleire meldte avvik ved Gulen sjukeheim.
NHO og KS har hatt ei undersøking om kva kommunar som har noko å hente økonomisk på å effektivisere sjukeheimane sine. http://www.kommunal-rapport.no/artikkel/sjekk_hvor_mange_sykehjems_plasser_din_kommune_har_rad_til
Gulen kommune er ikkje på den lista. Dvs at Gulen sjukeheim driv effektivt, slik administrasjonen melder tilbake til politikarane. Kva har det seg at kommunestyret i Gulen ikkje trur på administrasjonen sin i denne saka?
Spørsmålet, som burde vore svara på i budsjettsaka i kommunestyret, er kvar fleirtalet frå Sp og H skal finne inndekking til å finansiere nattevaktene. Kva tilbod innanfor omsorg skal kuttast? Og kva tilbod skal ikkje settast i gang?
Eg vil tru det er fleire enn meg som lurer på dette.

Kutlur

Siste veka har kultur vore det store debattemnet. Eller skal eg seie norsk kultur.. Kulturjournalist Hustad i Dag og Tid starta ballet med krav om at kulturminister Hadia Tadjik skulle definer kva kultur er. FrP sin Tybring-Gjedde heiv seg straks på, fordi han såg ein sjanse til å få opp noko negativt om innvandrarar i kjølvatnet. Tadjik har gode svar. Langt betre enn statsrådskollega Inga Marte Torkildsen i Klassekampen.

Min første refleksjon, utan å gå djupt inn i debatten, er at busettinga i dette landet er ein viktig del av norsk kultur. Og busettinga er sterkt påverka og avhengig av at vi framleis har ein landbrukspolitikk som gjer at vi har levande bygder i alle deler av landet. Litt rart at FrP ikkje ser, eller bryr seg om, denne openberre koplinga når dei ivrar for norsk kultur. "All kultur er dyrken, først og fremst av jord.." heiter det i songen. I staden er det vel ingen som ivrar så mykje for å bli kvitt tollvern, og å legge til rette for at matvarer dyrka under andre geografiske forhold eller (manglande) politiske reguleringar, skal få øydelegge inntekta i norsk landbruk.

Det andre er ein heftig debatt eg hadde på Twitter med blandt andre Anne Viken. Det galdt konfirmasjonsundervisning i skuletida. Ho, og fleire med henne, er opprørt over at kommunane nyttar skjønnet som ligg i kyrkjelova (§36) til å bestemme lokalt om konfirmantundervisninga skal vere i skuletida.
For det første; eg syns sjølv at det er store fordeler med at kyrkja ikkje legg konfirmasjonsundervsninga til skuletida. Og det er i alle fall viktig at dei elevane som ikkje har denne typen undervisning får eit godt tilbod om anna undervisning. Men viss foreldra ønskjer det, det lokale soknerådet ønskjer det, og kommunestyret syns dette er ei god ordning, så kan eg ikkje skjøne kvifor dei ikkje skal kunne gjere det.
Det er ingen tvil om at Den norske kyrkja har ei særstilling i Norge. Det er heller ingen tvil om at kulturelt sett så har kyrkja betydd utruleg mykje, og at ho framleis gjer det. Utan kyrkja og ma konfirmasjonsundervisninga, hadde det gått endå lenger tid før analfabetismen vart borte i Norge.
Kristendomen er ein viktig del av norsk kultur. Vi finn han i nesten alle typar kulturelle uttrykk, og utan ein viss kunnskap blir vi fattige på verktøy for å skjøne.
Sjølv om den ovannemnde debatten for meg handla om lokaldemokrati, og at dette er saker vi kan avgjere lokalt, så ser eg at argumenta til dei andre ikkje var på det stillet. Tvert om, endåtil svorne lokaldemokrati-folk ropar på staten når lokale vedtak om konfundervisning går "feil veg".

Eg skulle derimot gjerne sett at ein innanfor RLE-faget hadde endå meir undervisning om kristendom, nettopp fordi det er ein viktig nøkkel for å forstå kulturen vår.

Gulen-budsjettet

Framlegget til budsjett for Gulen kommune legg opp til ein vekst som ein ikkje anar korleis ein skal finansiere.
Administrasjonen har sjølvsagt sett det, og i sitt budsjett foreslått auke av eigedomsskatten. Men det har partia sagt at dei ikkje skal gjere. Nokre av partia gjek til val på å gjeninnføre nattevakter i Brekke og på Byrknes. Det skal dei halde, om enn berre for halve året i 2013. Det er eit velkjent triks for å sleppe å vise korleis heilårsverknaden skal finansierast. Og når dei skal vise det for 2014 og utover, så seier dei at det skal gjerast med "innsparingar innan omsorg".
For brukarane av omsorgstenestene og dei pårørande, er dette dårleg nytt. I alle fall for dei sjukaste. Og særleg for demente og deira pårørande, for her er framlegget ei ut setting av investering av heilt naudsynte plassar, i samsvar med samrøystes vedteken plan for demente.
Det uforståelege og alvorlege i dette er at fleirtalet i formannskapet (Sp og H) vel å sjå heilt vekk frå det administrasjonen skriv om at pri 1 for å levere eit forsvarleg tilbod er å auke opp med nattevakt i sone Eivindvik, dvs. sjukeheimen. Dei peikar endåtil på fleire avvik.
Det er eit stort ansvar fleirtalet tek på seg når dei til dei grader overprøver faglege råd. Og sett i lys av samhandlingsreformen og tidlegare utskriving frå sjukehus, så er det uforståeleg at ein skal prioritere ned dei sjukaste til fordel for dei som treng mindre hjelp.
Den einaste grunnen eg kan sjå er at partia er opptekne av å stå for det dei lova i valkampen. Men er det rett når dei har fått ny kunnskap? Er verkeleg partiet viktigare enn folket, og dei sjukaste, i Gulen?

"Barnas behov"

Kronprinsesse Mette Marit haustar både ris og ros etter at ho reiste til India for å passe på borna til eit homfilt vennepar, då dei sjølve ikkje hadde fått visum.
Flott! Det er godt med venner som hjelper og gjer det dei kan. Særleg for å hjelpe når det er born med i biletet. Medmenneskleg!

Men så var det det vanskelege med at handlinga blir politisert og gjort om til eit innlegg i ein vanskeleg politisk debatt. For desse borna var resultatet av eit kjøpt svangerskap, eller surrogati. Noko som er ulovleg i Norge, og svært omdiskutert. Særleg fordi det fort kan settast inn i ein samanheng der vi i den rike delen av verda utnyttar dei fattige. Ikkje berre som billeg arbeidskraft. Nei vi leiger også kroppen deira. Utan etiske refleksjonar rundt slike spørsmål, så er vi fort på ville vegar. Og utforbakken blir brattare samtidig som farten aukar.

Ein av dei som på TV2 nyhenda hylla Kronprinsesse Mette Marit, var skodespelar Geir Kvarme. Han er sjølv surrogat-pappa.
Han seier Mette Marit klarer "å flytte fokus til barnas behov". Ja. Vi skal ha fokus på fødte barn sine behov. Men vi har også ei plikt og eit ansvar til å tenkje på barnas behov før det blir eit barn.

Det provoserande spørsmålet er om dei som får/kjøper surrogat-born har sett eigne eller barnas behov i fokus frå starten av?