KrF Sogn og Fjordane vil med dette vise sterk medkjensle med alle dei som er råka av denne ufattelege misgjerninga og åtaket i Oslo og på Utøya. Alle er råka, men nokon mykje meir enn andre. Våre varmaste tankar går til Stryn og dei pårørande til sakna AUF-leiar, Hanne Kristin.
Måten statsministeren og dei rundt han, og ikkje minst AUF-leiaren Eskild Pedersen har opptredd på i etterkant av hendinga, har vore imponerande. Stor takk til dei, for det dei er og gjer.
Sameleis hjelpemannskap på alle nivå.
Det politiske ungdomsmiljøet i Norge er lite, og det er nære nettverk og vennskap på tvers av partigrensene. Det har kome tydeleg til syne no, der alle seier: "I dag er vi alle AUF-arar".
KrF håpar dette er haldningar som vil halde seg, og som gjer at sjølv om ein er usamde om politiske vegval, så er vi saman om det viktigaste, demokratiet og ytrningsfridomen.
Takk til alle som har tatt del i store og små fakkel/blometog eller andre markeringar. Det er ein sterk manifestasjon av avstand frå hendinga, omtanke og kjærleik til kvarandre og ein felles lovnad om å finne ein god veg vidare.
26. juli 2011
19. juli 2011
Frivillig?
Heldigvis var visst den meldinga om skattlegging av frivillige medarbeidarar på diverse tilstellingar, berre ein feil. Men mange gjekk fem på. Og det er grunn til å dvele ved. Er det fordi vi med dagens regjering er svært vande med at frivillig arbeid ikkje har hatt dei beste vilkåra?
Det var eit folkekrav at frivillige organisasjonar skulle sleppe moms. Regjeringa ga etter, men på sin måte. Dei innførte ei ordning som er byråkratisk og uføreseieleg.
KrF vil gje frivillig arbeid og ideell sektor gode rammer, og stortingsgruppa vår la fram eit framlegg for det våren 2011.
Desse tiltaka innebær
Det var eit folkekrav at frivillige organisasjonar skulle sleppe moms. Regjeringa ga etter, men på sin måte. Dei innførte ei ordning som er byråkratisk og uføreseieleg.
KrF vil gje frivillig arbeid og ideell sektor gode rammer, og stortingsgruppa vår la fram eit framlegg for det våren 2011.
Desse tiltaka innebær
- gode statlege rammevilkår og støtteordningar til frivillige organisasjonar og ideelle aktørar
- sosial kapital som mål for samfunnsutviklinga på linje med verdiskaping og bærekraft
- frivillighet på timeplanen i skulen
- familie- og frivillighetsvenleg arbeisliv
- tiltak med "seniorvenner" og "reservebesteforeldre"
- betre rammevilkår for ideelle helse- og omsorgsinstitusjonar
- styrking av frivillig-sentralane
8. juli 2011
Leigebustadar for utvikling
KrF har arbeidd for at kommunen skal medverke til at det vert bygd fleire utleigebustadar i Gulen. Å auke folketalet er svært viktig, og sjølv om det dei siste åra har vore bygd fleire einebustadar enn før, så trengs det meir satsing. Vi kan ikkje vente at alle folk (ungdomar) er klare til å bygge eigen bustad med ein gong dei kjem til bygda. Det er derfor viktig å ha ein fungerande leigemarknad, slik at dei kan ”prøve-bu” før dei tar ei så stor investering.
Det er for få hus til leige. Og sjølv om det ikkje er eit primært offentleg ansvar å bygge hus, så syns KrF det kan vere ein god ide for å skape meir tilflytting.
Vi var derfor med på å få pengar til utleigebustadar inn i budsjettet frå 2011 og utover. Tiltaket vart vedteke med knappast mogeleg margin, då H og Sp stemte mot.
KrF ønskjer at vi skal kome i gang allereie i haust, og vi meiner Brekke skal vere først ut. Grunnen til det ligg både i at dette området nært E39 er eit satsingsområde for oss, og at det for mange år sidan vart sagt at inntektene frå salet av ein kommunal bustad der skulle gå til ny utleigebustad.
Det er for få hus til leige. Og sjølv om det ikkje er eit primært offentleg ansvar å bygge hus, så syns KrF det kan vere ein god ide for å skape meir tilflytting.
Vi var derfor med på å få pengar til utleigebustadar inn i budsjettet frå 2011 og utover. Tiltaket vart vedteke med knappast mogeleg margin, då H og Sp stemte mot.
KrF ønskjer at vi skal kome i gang allereie i haust, og vi meiner Brekke skal vere først ut. Grunnen til det ligg både i at dette området nært E39 er eit satsingsområde for oss, og at det for mange år sidan vart sagt at inntektene frå salet av ein kommunal bustad der skulle gå til ny utleigebustad.
4. juli 2011
Hordalandsavtalen i fare - igjen.
Ikkje overaskande, så går leiaren i Hovedutvalet for utdanning på fylket ut og peikar på Hordalandsavtalen når det skal sparast pengar. Hovland er innvalt for Ap, og Ap har heile tida vore mot Hordalandsavtalen.
Eg meiner vi må ha ei anna tilnærming når vi skal ta innsparingar innanfor skule. Vi må ta utgangspunkt i brukarane sitt beste og muligheten for flest mogeleg å kunne bu heime medan dei går på vidaregåande skule.
Med det som utangspunkt er vel ikkje prisen for Gulen og Solund-elevane så høg. Eg merkar meg at innsparinga blir sagt å vere mellom 6 og 10 mill. Rutekostnadane er lagt fast i eit båtanbud, og er eit "finmaska" system saman med andre båtruter i området. Det kan derfor ikkje påreknast så stor innsparing der.
Det blir også heilt "håplaust" når det blir framstilt som om det enten blir Dale vgs eller Hordalandsavtalen som skal kuttast. Kva med dei andre regionane, der skulane ligg så tett at ein kan bu heime og velje mellom fleire skular? HAFS regionen har ei svært tidkrevande og kronglete samferdsle. Det gjer at ingen elevar frå Gulen og Solund kan bu heime og gå på skule i eige fylke. Gulen har td i fleire år bede om å få oppretta ei rute over Lavikdalen på mandagsmorgon, slik at elevane frå Brekke slapp å reise i 17-18 tida søndag for å nå skulen i Dale mandag. Men nei, ikkje det ein gong har vore mogeleg. Kanskje er det litt av grunnen til at svært mange elevar frå Brekke no veljer Sogndal og Førde i staden for Dale. Og det vil nok også vere tilfelle dersom Hordalandsavtalen blir tatt bort.
Når ein står sør i Gulen og ser over fjorden til Austrheim, så verkar det veldig lite framtidsretta at fylkesgrensa skal vere eit så sterkt hinder mot fornuftige løysingar.
Å ha ungdomar i alderen 15-18 buande heime er viktig for utviklinga av lokalsamfunnet, for busetnad og ikkje minst for dei familiane det gjeld.
Eg håpar fornuften sigrar i denne saka, og at dei partia som sto saman om å få til Hordalandsavtalen, framleis vil gjere det.
Eg meiner vi må ha ei anna tilnærming når vi skal ta innsparingar innanfor skule. Vi må ta utgangspunkt i brukarane sitt beste og muligheten for flest mogeleg å kunne bu heime medan dei går på vidaregåande skule.
Med det som utangspunkt er vel ikkje prisen for Gulen og Solund-elevane så høg. Eg merkar meg at innsparinga blir sagt å vere mellom 6 og 10 mill. Rutekostnadane er lagt fast i eit båtanbud, og er eit "finmaska" system saman med andre båtruter i området. Det kan derfor ikkje påreknast så stor innsparing der.
Det blir også heilt "håplaust" når det blir framstilt som om det enten blir Dale vgs eller Hordalandsavtalen som skal kuttast. Kva med dei andre regionane, der skulane ligg så tett at ein kan bu heime og velje mellom fleire skular? HAFS regionen har ei svært tidkrevande og kronglete samferdsle. Det gjer at ingen elevar frå Gulen og Solund kan bu heime og gå på skule i eige fylke. Gulen har td i fleire år bede om å få oppretta ei rute over Lavikdalen på mandagsmorgon, slik at elevane frå Brekke slapp å reise i 17-18 tida søndag for å nå skulen i Dale mandag. Men nei, ikkje det ein gong har vore mogeleg. Kanskje er det litt av grunnen til at svært mange elevar frå Brekke no veljer Sogndal og Førde i staden for Dale. Og det vil nok også vere tilfelle dersom Hordalandsavtalen blir tatt bort.
Når ein står sør i Gulen og ser over fjorden til Austrheim, så verkar det veldig lite framtidsretta at fylkesgrensa skal vere eit så sterkt hinder mot fornuftige løysingar.
Å ha ungdomar i alderen 15-18 buande heime er viktig for utviklinga av lokalsamfunnet, for busetnad og ikkje minst for dei familiane det gjeld.
Eg håpar fornuften sigrar i denne saka, og at dei partia som sto saman om å få til Hordalandsavtalen, framleis vil gjere det.
26. juni 2011
Sykkelstativ på bussen
KrF vil gjere det enklare for folk å sykle. Folkehelse og miljø er gode grunnar kvar for seg og i lag.
Gang- og sykkelvegar og breie "skuldrer" på nye vegar er viktige grep for å gjere sykling enklare, tryggare og meir attraktivt. Folkehelse og miljø er gode grunnar kvar for seg.
Men også sykkelstativ på bussane er viktig! Både fordi vi har mange tunnelar der det ikkje er lov å sykle. Men også fordi det kanskje er for langt å sykle både til og frå jobb. Men supert den eine vegen. Og også fordi vi ønskjer å legge til rette for meir sykkelturisme.
NRK hadde eit innslag om at dei hadde fått dette godt til i Oppland. Dette må vi klare også i Sogn og Fjordane. Så fylkeskommune, Firda billag, Fjord1 og Nettbuss; oppfordringa er gitt. KrF følgjer opp saka.
Og PS; desse flotte sykkelstativa bak på bussen er faktisk laga i Stryn!!
Gang- og sykkelvegar og breie "skuldrer" på nye vegar er viktige grep for å gjere sykling enklare, tryggare og meir attraktivt. Folkehelse og miljø er gode grunnar kvar for seg.
Men også sykkelstativ på bussane er viktig! Både fordi vi har mange tunnelar der det ikkje er lov å sykle. Men også fordi det kanskje er for langt å sykle både til og frå jobb. Men supert den eine vegen. Og også fordi vi ønskjer å legge til rette for meir sykkelturisme.
NRK hadde eit innslag om at dei hadde fått dette godt til i Oppland. Dette må vi klare også i Sogn og Fjordane. Så fylkeskommune, Firda billag, Fjord1 og Nettbuss; oppfordringa er gitt. KrF følgjer opp saka.
Og PS; desse flotte sykkelstativa bak på bussen er faktisk laga i Stryn!!
20. juni 2011
Integrering i praksis
Det kan sjå ut som at berre ein får vekk kontantstøtta, så er integreringa berga... Det er å bruke vikarierande argument.
Men her kjem ei sak som handlar om integrering i praksis:
Når innvandrarar kjem til landet, så er det eit mål at dei skal lære norsk. Dei får derfor gratis opplæring i norsk og samfunnsfag. Fleire kommunar går gjerne saman om opplæring, noko som fører til reiseveg for innvandrarane. Offentleg transport er ikkje veldig godt utbygd i fylket vårt, og der det går td buss, så har det ein ganske høg pris. Vi har kompensert det med rabattkort for enkelte grupper. Td. studentane. Dei får enten eit månadskort med 40% rabatt eller dei får 25% rabatt på enkelt-reiser mot å vise "studentbevis".
Det er bustadkommunen som får integreringstilskot for den enkelte innvandrar. Det skal dekke norskopplæring. Eg meiner dette tilskotet også må riggast slik at det tar høgde for skyssutgifter, der det er naudsynt.
For viss vi skal ha integrering som mål, og er samde om at det å lære norsk og samfunnskunnskap er viktig, så må vi syte for at reisekostnader ikkje vert eit hinder for å nå målet. Vi veit også at dette ikkje er ei kjøpesterk gruppe. Tvert om ligg dei høgt på statestikken når ein måler fattigdom.
Eg vil ta denne saka opp med KrF, med tanke på å få gjennomslag for at reise til norskopplæringa vert kostnadsrekna inn i det kommunale integreringstilskotet.
I samferdsleutvalet i fylket skal vi handsame ei sak der instillinga til å gje rabattar på bussar for desse "studentane" er negativ. Eg skjønar det ut frå at det ikkje er fylket sitt ansvar. Men ein må no kunne gje studentbevis, slik at kommunane, der dei faktisk er inne og dekkar desse utgiftene, får denne rabatten.
Det prinsippielle spørsmålet er kanskje; er dei studentar eller ikkje? Eg vil meine dei er, og at dei derfor må likebehandlast med norske studentar for den tida studiet gjeld. Lærestadane må derfor utferde "studentbevis" til dei det gjeld, slik at dei får del i 25% -rabatten dei har rett på.
Men her kjem ei sak som handlar om integrering i praksis:
Når innvandrarar kjem til landet, så er det eit mål at dei skal lære norsk. Dei får derfor gratis opplæring i norsk og samfunnsfag. Fleire kommunar går gjerne saman om opplæring, noko som fører til reiseveg for innvandrarane. Offentleg transport er ikkje veldig godt utbygd i fylket vårt, og der det går td buss, så har det ein ganske høg pris. Vi har kompensert det med rabattkort for enkelte grupper. Td. studentane. Dei får enten eit månadskort med 40% rabatt eller dei får 25% rabatt på enkelt-reiser mot å vise "studentbevis".
Det er bustadkommunen som får integreringstilskot for den enkelte innvandrar. Det skal dekke norskopplæring. Eg meiner dette tilskotet også må riggast slik at det tar høgde for skyssutgifter, der det er naudsynt.
For viss vi skal ha integrering som mål, og er samde om at det å lære norsk og samfunnskunnskap er viktig, så må vi syte for at reisekostnader ikkje vert eit hinder for å nå målet. Vi veit også at dette ikkje er ei kjøpesterk gruppe. Tvert om ligg dei høgt på statestikken når ein måler fattigdom.
Eg vil ta denne saka opp med KrF, med tanke på å få gjennomslag for at reise til norskopplæringa vert kostnadsrekna inn i det kommunale integreringstilskotet.
I samferdsleutvalet i fylket skal vi handsame ei sak der instillinga til å gje rabattar på bussar for desse "studentane" er negativ. Eg skjønar det ut frå at det ikkje er fylket sitt ansvar. Men ein må no kunne gje studentbevis, slik at kommunane, der dei faktisk er inne og dekkar desse utgiftene, får denne rabatten.
Det prinsippielle spørsmålet er kanskje; er dei studentar eller ikkje? Eg vil meine dei er, og at dei derfor må likebehandlast med norske studentar for den tida studiet gjeld. Lærestadane må derfor utferde "studentbevis" til dei det gjeld, slik at dei får del i 25% -rabatten dei har rett på.
12. juni 2011
Verdi-dilemma heile vegen
Like sidan Adam og Eva var på epleslang og åt av kunnskapens tre, har vi vore utfordra på etiske dilemma. Vi søker kunnskap, noko som i seg sjølv er bra. Samtidig vil kunnskapen alltid ha ei utfordrande bakside ved å reise spørsmål om kva som er rett og gale.
Kva er grunnleggande verdiar i eit samfunn? Kvar går grensa for kor tid ein trår over desse?
For meg er dette viktige polititske spørsmål. Og det var slike spørsmål om ”liv og død” som gjorde at eg valde å bli politisk aktiv i Kristeleg Folkeparti. Ikkje fordi partiet har ”kristeleg” i namnet, men fordi det med rot i nokre verdiar som for meg er viktig, prøver å stake ut ei rettesnor for kva samfunnet kan godta i grunnleggande spørsmål om menneskeverdet.
Mitt engasjement vart vekt av den vanskelege abortsaka, og kvinnerørsla som gjekk på barrikadane med å kalle eit påbegynt liv for ein celleklump som ikkje skulle ha nokon rettar på eigne vegne. Eg såg på meg sjølv som feminist, men fekk ikkje lov til å vere det. Fordi synet mitt på menneskeverd var knytt til at livet vert til ved unnfangelse, og at det derfor ikkje kan vere opp til berre eit anna menneske å bestemme om det skal få leve. Eg såg tvert om på det å sette kvinna til ansvar for slike avgjerder åleine var eit nytt overgrep frå menn og samfunn for å vri seg unna vanskelege val. Men vi har abortlova, og knapt nokon andre enn KrF tar til orde mot ho, eller prøver å finne avbøtande tiltak. Eg meiner barnet i mors liv er eit menneske, og derfor burde hatt eit grunnlovsfesta rettsvern.
Men utviklinga er vel heller andre vegen. Samfunnet vil legge til rette for at ein kan bruke kunnskapen for å forske på ufødt liv. Det kan vere gode grunnar i utgangspunktet, og det vert alltid vist til at ein kan spare liv; ved tidleg screening av foster, ved blodprøvar for å avsløre framtidige sjukdomar. Men resultatet kan vi lese frå land som er komne lengre enn oss; det fører til hyppigare abortar av foster med påvisbare sjukdomar. Til no er det vel FrP og Ap som vil tilby tidleg ultralyd og forlenge 12 vekers fristen for abort.
Eit anna verdi-spørsmål er surrogati. Det reiser etiske spørsmål på fleire plan. Både i fht barns rett til å kjenne biologisk far og mor. Og i fht å kunne leige ei eit menneske med ei livmor. Marknaden, som ofte er etisk blind, vil føre til at rike folk utnyttar fattige. Og så prøver vi sjølvsagt å bortforklare det med frivillighet, betaling med meir. Det blir korkje penare eller betre av den grunn.
Også i andre enden av livet er det store etiske dilemma. Til no har berre FrP programfesta at dei vil gjere det lovleg med aktiv dødshjelp. Og etter å ikkje ha fått venta applaus hos veljarane, har dei no sagt at det var eit ”arbeidsuhell”. Men det blir eit spørsmål vi må ta stilling til. Og etterkvart som det vert fleire sjuke eldre og færre til å pleie dei, så vil det ikkje forundre meg om argumentasjonen for dødshjelp vert pussa støv av. Sosialismens ånd som sett grupper og ”fellesskap” framfor enkeltmennesket finn saman med liberalismens og individualismens ånd; Det er ein rett å få bestemme over eige liv. Argumentasjonen er den samme som på aborttilhengarane sine banner på 70-talet. Kva er anleis?
Spørsmålet er ”Kva er då eit menneske?” Og det er her eg etterlyser politikarane sine verdigrunnlag, og prinsippielle tankar ut av det. Og korleis dette materialiserer seg i praktisk politikk som gjeld kvardagen vår.
Kva er grunnleggande verdiar i eit samfunn? Kvar går grensa for kor tid ein trår over desse?
For meg er dette viktige polititske spørsmål. Og det var slike spørsmål om ”liv og død” som gjorde at eg valde å bli politisk aktiv i Kristeleg Folkeparti. Ikkje fordi partiet har ”kristeleg” i namnet, men fordi det med rot i nokre verdiar som for meg er viktig, prøver å stake ut ei rettesnor for kva samfunnet kan godta i grunnleggande spørsmål om menneskeverdet.
Mitt engasjement vart vekt av den vanskelege abortsaka, og kvinnerørsla som gjekk på barrikadane med å kalle eit påbegynt liv for ein celleklump som ikkje skulle ha nokon rettar på eigne vegne. Eg såg på meg sjølv som feminist, men fekk ikkje lov til å vere det. Fordi synet mitt på menneskeverd var knytt til at livet vert til ved unnfangelse, og at det derfor ikkje kan vere opp til berre eit anna menneske å bestemme om det skal få leve. Eg såg tvert om på det å sette kvinna til ansvar for slike avgjerder åleine var eit nytt overgrep frå menn og samfunn for å vri seg unna vanskelege val. Men vi har abortlova, og knapt nokon andre enn KrF tar til orde mot ho, eller prøver å finne avbøtande tiltak. Eg meiner barnet i mors liv er eit menneske, og derfor burde hatt eit grunnlovsfesta rettsvern.
Men utviklinga er vel heller andre vegen. Samfunnet vil legge til rette for at ein kan bruke kunnskapen for å forske på ufødt liv. Det kan vere gode grunnar i utgangspunktet, og det vert alltid vist til at ein kan spare liv; ved tidleg screening av foster, ved blodprøvar for å avsløre framtidige sjukdomar. Men resultatet kan vi lese frå land som er komne lengre enn oss; det fører til hyppigare abortar av foster med påvisbare sjukdomar. Til no er det vel FrP og Ap som vil tilby tidleg ultralyd og forlenge 12 vekers fristen for abort.
Eit anna verdi-spørsmål er surrogati. Det reiser etiske spørsmål på fleire plan. Både i fht barns rett til å kjenne biologisk far og mor. Og i fht å kunne leige ei eit menneske med ei livmor. Marknaden, som ofte er etisk blind, vil føre til at rike folk utnyttar fattige. Og så prøver vi sjølvsagt å bortforklare det med frivillighet, betaling med meir. Det blir korkje penare eller betre av den grunn.
Også i andre enden av livet er det store etiske dilemma. Til no har berre FrP programfesta at dei vil gjere det lovleg med aktiv dødshjelp. Og etter å ikkje ha fått venta applaus hos veljarane, har dei no sagt at det var eit ”arbeidsuhell”. Men det blir eit spørsmål vi må ta stilling til. Og etterkvart som det vert fleire sjuke eldre og færre til å pleie dei, så vil det ikkje forundre meg om argumentasjonen for dødshjelp vert pussa støv av. Sosialismens ånd som sett grupper og ”fellesskap” framfor enkeltmennesket finn saman med liberalismens og individualismens ånd; Det er ein rett å få bestemme over eige liv. Argumentasjonen er den samme som på aborttilhengarane sine banner på 70-talet. Kva er anleis?
Spørsmålet er ”Kva er då eit menneske?” Og det er her eg etterlyser politikarane sine verdigrunnlag, og prinsippielle tankar ut av det. Og korleis dette materialiserer seg i praktisk politikk som gjeld kvardagen vår.
Abonner på:
Innlegg (Atom)
